983
MCCCCC, OTTOBRE.
984
Responsio cesarea majeslatis super articulis quos magni ficus dominus orator serenissimorum prin-cipum Vuladislai Hung aria et Bohemias ac Alberti Polonia regum, sua majestati proposuit el replicaviI.
    El primo, quantum ad id quod prefati serenissimi reges, per supradictum oratorem suum a cesarea majestate petunt, ut contra (ureas seu Chri-sti inimicissimos hosies sibi auxilium ferant, et una seeum contra illos expeditionem sumant, universe-que ch'ristiane reipublice, quae in dies eorum incur-sibus et depopulationibus devastatur, conununibus viribus opitulentur; respondit cesarea majestas, quod cum semper ejus animi fuerit silque ad hunc usque diem, ejuseemodi expeditioni cunetis viribus suis incumbere, gratissimam sibi fuisse requisitio-nem supraseriptorum serenissimorum regum. Sed cum hacterms ipsa ob plurimorum hostium infestos animos, quibus jam multis annis obsistere coacta fuit, maxirneque a serenissimo francorum rege, qui inter ceteros potentissimus est, ad hunc diem se defendere oporteat; qui non contentus victoria du-catus mediolanensis, in dies totam Italiani, et ho-dierno die Pisas et Senas occupare intendit, que nullo jure ad ilium spectant, sed sacro imperio immediate suhjecta sunt, diverlitur invita ab eo per-fìciendo desiderio, quod ab ineunte fere etate po-tissimum pre oculis habuit, ex toto semper cordis affectu concupivit. Cumque electores ceterique prin-cipes et status sacri romani imperii in hoc celebri conventi! augustense congregati cognoscerent in primis ipsius cesaree majestatis animum, quandunque christiane reipublice necessitas hane opem réquireret, ne diutius tanta damila Christ i fid eli bus inferantur, unanimi voto et consensu decreverunt, non modo contra manhmeticos hostes catholice fi-dei consulere, sed etiam contra alios quoscumque, qui sacro imperio infesti sunt, opportunis reme-diis providere. Quod (amen, cum non facile agi posse videatur, nisi prius constituta et firmata pace inter ipsam cesaream majestatem et serenissimum francorum regem, quibus ab hostilibus armis quie-scentibus, omnis postea expeditio facilior futura est, constituerunt digjiam quamdam legationem ad ipsum serenissimum francorum regem, propter tractandam pacem et concordiam supradictam, mittere. Que cum propediem ad statutum iter profectura sit, non possitque cesarea majestas ullo modo absque tali coneordia et pace, propter Italie oppressionem, contra turcas statutam provincia«! assumere, pre- I
dictos serenissimos Hungarie et Polonie reges in-telligere eupit, quod omnino concordia ipsa, que omnium judicio futura creditur, expectari debeant ; et cum prirnum illa serata fuerit, vult sua majestas prefatis regibus significare, et ipsorutn et aliorum christianorum principum consilio tractare, quo pa-cto quibusve niodis talis expeditio suscipienda videatur, ut cum honore et totius christiane reipublice cornmodo et augumento perfici possit. Intendit sua majestas tunc, cum omnibus sacri imperii romani viribus atque potentia huic negotio incumbere. Si au-tem pax ipsa apud prefatum francorum regem, prò christianorum salute obtineri non possit, constituerunt et ordinaverunt sacra majestas et ipsi princi-pes conventum quemdam generalem, qui, in urbe Norimberge residens, consulere prò tempore de-bebit non modo necessarie expeditioni conira turcas suscipiende sed omnibus incumbentibus occur-rentiis, que sacrum romanum imperium juridice concernunt. Est quesita maxima pax cesaree majestati in eadem ordinatione, et minime dubitat ibidem super his omnibus bene et serio provideri debere. Et si ipsi serenissimi Hungarie et Polonie reges particularius modum et formam suscipiende expedilionis intelligere voluerint, mittere poterunt oratores suos ad conventum prenominatum, ubi singulatim omnia percipient, confìditque ipsa cesarea majestas; tanto levius imminenti necessitati provideri posse, quod nunc in hoc conventu et toto imperio subsidia qonstituta sunt, quibus sufflciens et idoneus exercitus comparari et retineri tandem poterit, quoad omnis suscepta expeditio absolvatur.
    A dì. 28 octubrio. In colegio, fo el dì de San Sy- 392 mion, vene sier Marco Marzelo, quondam sier Ja-como Antonio, el cavalier, e mostrò una letera di sier Valerio Marcello, suo fradello, è prexon di turchi ; qual à ’uto taia ducati 1200. Scrive a certo prete ; e in conclusioni diinandoe, la Signoria nostra fusse contenta darli di contadi, dii suo servir sopracomito, quello li resta, acciò si possi riscatar.
Il principe li disse, si vederia.
   Vene sier Zuam Badoer, el dotor, va orator a Napoli, e tolse licentia dal principe et colegio. Et cussi si partì a dì 29 ditto.
    Ilem, essendo zonto in questa terra sier Fantin Zorzi, quondam sier Antonio, fo eapetanio e prove-dador a Corom, parse a la Signoria con tutto il collegio di cometerlo a li avogadori di comun, venisse a le prexon, atento havia dà la terra al tureho contra le leze nostre. E cussi fo chiamato sier Piero