— 97 — 11 1322, 27 maggio Venezia. Il Consiglio dei Dieci non accetta la proposta di differire la trattazione del caso di Stefano Manolesso, accusato di aver avuto un colloquio con Baiamonte Tiepolo, ma, basandosi sugli elementi di giudizio già in suo possesso, lo dichiara colpevole. 1322, die XXVII maii. Si videtur vobis de induciando de isto facto Stefani Manolesso, eo quod locutus fuit et participavit cum Baiamonte Teupulo proditore, vel non. Et si capietur de induciando, sit inducia usque ad responsionem ser Bartho-lomei Michaelis, cui scribatur per lignum recessurum, quod ipse scripsit nobis quod inquireret de ipso facto et nobis rescriberet, et quia nichil scripsit mandamus ei quod inquirat et scribat solicite nobis. Et mittantur ei nomina illorum duorum nominatorum in testificatione ambaxatoris Tragurii, quos dicit scire de ipso facto, a quibus debeat inquirere et scire id quod sciunt per iuramentum quod habuerit ab ipsis et ab aliis quos invenire poterit scire de ipso facto, nobis remittat sine mora. Capta de non induciando 8, 1 non sinceri. Capta. Si videtur vobis per ea que dicta et lecta sunt contra Stefanum Manolesso, qui dicitur locutus fuisse Baiamonti proditori, quod ceciderit in penam consilii loquentis de participantibus et loquentibus cum proditoribus. Archivio di Stato di Venezia. Consiglio dei Dieci, Misti, registro II, carta 122. 12 1322, 17 novembre. Venezia. Il Consiglio dei Dieci delibera di scrivere al conte e ai cittadini di Zara, di restituire a Radoslavo di Lubancio la somma di lire 2160 di piccoli, ingiustamente toltagli in seguito a sentenza pronunciata dai giudici arbitri Baiamonte Tiepolo e Madio de Va ricassi, e in caso diverso di mandare a Venezia una persona munita di conveniente mandato per mostrare le loro ragioni. [1322], die XVII novembris. Capta. Quod scribatur corniti et hominibus Jadre super facto Radi sclauo, civis nostri, de gravamine et violencia sibi factis accipiendo sibi violenter libras IIm CLX parvorum ; et quod miramur quod ei non resti-tuerunt pecuniam suam secundum quod eis scripsimus, cum videatur factum sibi esse clarum obliquum. Nam per ea que examinavimus et habemus, 7