Ocupinclu-se dè cronologia fenomenului, Jan Safarewicz presupune cà epoca balto-slavà s-a ìncheiat pe la jumàtatea mileniului al II-lea i. e. n.l0. Reluìnd chestiunea, Tadeusz Lehr-Splawiáski situeazà perioada respectiva íntre anii 2000 §i ultímele secóle ale primului mileniu ì. e. n. Faptul cà slavii meridionali apar pe arena istoriei in veacul al VI-lea il determina pe savantul polonez sa afirme cà unitatea lingvisticà balto-slavà se afla in stare de des-compunere cu mult inainte de aceastà data11. In schimb, Vladimir Gheorghiev indicà pentru comunitatea balto-slavà mileniul al III-lea i. e. n. si nu acceptà pàrerea lui T. Lehr-Sptawirìski, dupà care, unitatea celor douà triburi ar fi durat numai 300—400 de ani 12.
Sprachforschung, Bd. 71,1954, pp.102 —188 ; C h r. S. S t a n g, Das slavische und baltische Verbum, Oslo, 1942; J. Safarewicz, Przyczynki do zagadnienia wspolnoty balto-slowianskiej, Sprawozdania Polskiej Akademii Umiejçtnosci, t. XLVI, nr. 7, Krakow, 1945; E. Gheorghiev, Ea.imo-c.iaemicKo-eepMaHCKomo eauKoeo podcmeo, ÜSBecTHH Ha ceMiinapa no cnaBHHCKa (|)HJi0Ji0rHa, kh. VIII h IX, Co<J>hh, 1948, pp. 1 — 46;
O.	Szemerényi, Sur l’unité linguistique balto-slave, ,,Éludes slaves et roumaines“, vol. I, f. 2,3, 1948, pp. 65—85, 159 — 193; The problem of Balto-slavic Unity, Kratylos, Jg. II, 1957; E. Fraenkel, Die baltischen Sprachen, Heidelberg, 1950; Zum baltischen und slavischen Verbum, Zeitschrift für slavische Philologie, Bd. XX, H. 2, 1950, pp. 236—320; J. Kurytowicz, Le degré long en balto-slave, Rocznik Slawistyczny, t. 16, 1948, pp. 1 — 14; L’accentuation des langues indo-européennes, Krakow, 1952; L’apophonie en indo-européen, Wroclaw, 1956; A. Vaillant, Grammaire comparée des langues slaves, t. I, Lyon — Paris, 1950; J. M. E n d z e 1 i n, Jlpeenemuue cjiaeimo-ôajimuücKue nabinoeue cemu, Tpysu MHCTHTyTa H3tiKa h ji h t c p a t y p AH JlaTUHÎicitoii CCP, t. II, Riga 1953, pp. 67-82; J. Otrçbski, CjiaeHH0-6ajimuücK0e nsuKoeoe eduncmeo, Bfl, 1954, nr. 5, cmp. 27 — 42, nr. 6, cmp. 28—46; P. Arumaa, Die Verwandtschaftverhältnisse zwischen Baltisch und Slavisch, Zeitschrift für slavische Philologie, Bd. XXIV, 1955, pp. 9 — 28; M. Leumann, Haitisch und Slavisch, Corolla linguistica. Festschrift F. Sommer, Wiesbaden, 1955, pp. 154—162 ; P. S. Kuznetov, Paaeumue undoeeponeücKoeo cKMuenua e o6iuec,ia<mncKOM aabme, M3saTejii>CTBO AH CCCP, Moscova, 1958. în comunicarea sa la cel de al IV-lea Congres international al slavistilor
0	cuHmarccuHecKUX coomeemcmeunx moMcdecmoa u paajiunun e sAaeojibHO-uMeHHUx cone manunx e cjiaemicKux. H3biKax	AH CCCP, Moscova, 1958) lingvistul sovietic T . P. Lomtev este de asemenea Inclinât sä accepte, cu unele rezerve, existenta comunitätii balto-slave. Autorul spune: « Consider foarte probabilä existenta în trecut a unitätii balto-slave, dar faptele sintaxei lituaniene sînt invocate aici in baza identitätii unitätilor sintactice proprii limbilor lituanä si slavä si nu în baza recunoaçterii unitätii balto-slave » (op. cit., p. 5, nota 3). Dar în favoarea comunitätii lingvistice balto-slave s-au pronuntat ?i unii arheologi. Este cazul arheologului sovietic P. N. Tretiakov. Vezi P. N. T r e t i a k o v, BocmoHHOcjiaeimcKue njieMena, H33;. Il-oe, Moscova, 1953.
     10	Vezi J. Safarewicz, Pryczynki do zagadnienia wspolnoty baltoslowianskiej, Sprawozdania Polskiej Akademii Urniejçtnosci, t. XLVI, nr. 7, Krakow, 1945, p. 202.
     11	Vezi T. Lehr-Spi awinski, Jezyk polski. Pochodzenie. Powstanie. Rozwoj, Wydanie 2, Warszawa, 1951, pp. 18—19, 33—34 (sau IIo/ibcKuü hsuk, H3flaTeni>CTBo HHOCTpaHHOfl jMTepaTypu, Moscova, 1954, cmp. 10—11, 21 — 22); O pochodzeniu
1	praojciyinie Slowian, Poznan, 1946; Wspölnota jçzykowa balto-slowianska a problem etnogenczy Slowian, Slavia Antiqua, t. IV, Poznan — Wroclaw, 1954, pp. 1 — 21 ; Hoean noiibimKa. oceeufenua npoôjicMbi npoücxoMcdenua cjiaemi, «Bonpocti fiOHKOfîHannH», 1955, nr. 1, pp. 152 —161. Vezi §i T. Lehr-Splawinski, Z. Stiebe r, Gramatyka histo-ryczna jezyka czeskiego, czçsc I, Warszawa, 1957, pp. 13—15. (Paragraful consacrat unitäüi lingvistice balto-slave este scris de T. L. Splawinski). ln „Slavia Antiqua“, tomul VI, urma sä aparä 0 nouä lucrare a autorului: Tlo archeologiczne wspolnoty jçzykowej ballo-slowianskiej. Acest ultim numär nu ne-a parvenit însâ. De remarcat la T. Lehr-Splawinski tendinta de a rezolva problema comunitätii balto-slave 1111 numai pe baza argumentelor de ordin lingvistic, ci çi în lumina faptelor furnizate de o Serie de discipline auxiliare — arheologia, antropologia çi etnografia.
    12	Vezi V. Gheorghiev, Eajimo-cjtaenucnuü, zepMancnuU u undo-upaucnnü, în Cnaenncnaa rßujiojiozun, I, Mocma, 1958, CTp. 14.
90