kraju »1. De asemenea se pot intilni in expresii frazeologice in limba literarä:
« onego czasu », « z onych krajow » 2.
    Este important de subliniat cä incä in secolul al XVII-lea pronumele on (onen), apare atunci cind vorbitorul doreste sä arate cä actiunea s-a petrecut intr-un timp indepärtat, sau in cazul situärii unui obiect in depärtare, precum si in cazul in care se evitä denumirea obiectului sau evenimentului prin cuvintul respectiv. De ex.: « Patrz, na co wyszla ona twoja sprawa »3. « Nasladowaö w tym b$d§ onej slawnej panny » 4. « Pobles ¿winie przynie^ö ono » 5.
Sau la scriitorul contemporan L. Kruczkowski: «... Po dwa zlote za kazdy dzien mam onemu zaplacic»6. Onen se referä in cazul de fatä la pan.
     In literatura beletristicä contemporanä, onen se intrebuinteazä in vorbirea stilizatä.
    ln aceastä func^-ie — de indicare a unui obiect invizibil — pronumele on este folosit §i in dialectele contemporane ale limbii polone. Onen indicä ceva indepärtat, despre care vorbitorul nu are o imagine clarä: «I poszli do onego kraju » (Sto basni ludowych, 1957).
     ln cazurile in care este vorba de un obiect indepärtat, dar despre care se stie ceva mai mult, se intrebuinteazä sinonimul pronumelui demonstrativ on — öw: « Ale mial ten ksi£\ze syna, z ktorym si§ öw Dobrodzieniak namowil na w§dröwk§ ».
    Acela§i sens il are pronumele demonstrativ ow §i in operele scriitorilor din sec. al XVIII-lea — al XlX-lea: «Trudno tego bezstronnie nie przyznac, ze jak owa generacja » (K. Kozmian, sec. XVIII).
     La Mickiewicz: « Jeden öw pielgryzm, przybylec z zachodu » (vol. I, p. 56).
    La Eliza Orzeszkowa: «Nazajutrz po owym kwietniowym wieczorze rodzice Hanki raniutko rozeszli si§ na panszczyzn^ » (vol. I, p. 341).
     ln cintecele revolutionäre de ia sfirsitul secolului al XlX-lea: « Kto leje, kto kuje, kto dzwiga bron owq (vol. II, p. 43).
La scriitorii din secolul al XX-lea forma öw se intilneste mai rar. De exem-plu, la L. Kruczkowski: «... Na czlowieka wiedz^cego to i owo »(vol. II, p. 80).
     De la pronumele on si öw s-au format o serie de verbe si adverbe: uonaczyd (a goli), przeonaczyc (a strica), zonaczyö (a indemna pe cineva), onqdy (cindva), ondzie (acolo), onegdaj, ongis (cindva, atunci), zowqd (de acolo), owdzie (acolo), tqdy i owqdy (aici si acolo), taki i owaki (asa §i asa), tu i owdzie (ici si colo) etc. (A. Brückner, op. cit., S. B. Linde, op. cit.).
     De exemplu, in operele din sec. al XVII-lea: « . . .ondzie na wojnie... »7.
     Aceste forme sint folosite si in secolul al XlX-lea — al XX-lea, in vorbirea curentä. Comp, la B. Prus: « JeszCze onegdaj mowil, ze w pazdzierniku b$d-ziemy na swoim « (vol. I, p. 321). « Tu i owdzie pocz^to klqc i grozic» (vol. I, p. 304).
     1	Vezi H. KAPELUá, J. KRZYZANOWSKI, Sto basni ludowych, Warszawa, 1957, p. 230.
2	A. BRÜCKNER, Slownik etymologiczny j(zyka polskiego, Kraków, 1926 — 1927.
      3	Polska liryka mieszczañska, Lwów, 1936, p. 17.
      4	Ibidem, p. 55.
     5	A. BRÜCKNER, op. cit.
      6	Yezi Wypisy z literatury polskiej, Moscova, vol. II, 1952, p. 84. In continuare, trimiterile la aceastá culegere de texte literare in douá volume vor fi date in text, cu indi-carea volumului fi a paginii.
      7	Szesc broszur politycznych z XVI i poczqtku XVII stulecia, p. 225.
133