S2 PERMES MIROITES NE DIMER
muhabetit. “Për Zotin”, më thotë plaka, “mua« me më arih nneku ke dera s’ mun me e lam me cofë përjashia kullës s’ eme!” Këto e t£-tjera tliue gruaja bi avare me një zë të forië e: impozant.
    Nuset porinin më këmbë, vajza e vogël q£ pamë më naît ndënji afër zonjës t’onë dhe pa* nënqeshte gjiihmonë, dhefëmijëi e djalii të pla-kës u shiruan af"r giyshes e cila s’i grzonre dor_
     Pas ca minuta arrijiiprtj bjeshke nipii pla--kës — burr’i shiëpisë — dhe zuri këndin ku rin-te ajo veië. Ndonëse po bénie protestime që nuk e kishin zakon të zirin këndin e mikui, ne e vurnë plkën të rijë në këndin e dytë.
    Burri atëhere nxori kun'në edhe na dha tê dredhim nga një cingare. Gjithpo n’atë kohë filloj të na pjekë edhc kafe. S’ kish shcqtr nga shkaku &e i qe n baruar dhe dugaja qe thumë lark prêj Blinishtit. Pa Amerikaneja i propozoj: të shoqt qët’ijapë një sasi të mirë nga provizj-onet t’ ona. I ihashë plakës të na sjtllë një ku-tl, dheu kënaq fort kur pa se ja mbushmë plot. “Tash,” më tha, “plaka ka sheqer boll për me pij kafe!”
    Passi pimë kafen, plaka u foli nuseve që tg--sjellin rakinë me ca djathë të bardhë. Pime sa muntmë t dhe pastaj hapmë një shishe aie konjak; kttë e ndamë andej këtej në për gr&t-