Libro S b’c 0 n d d! eziandio con questo nome nel 1417, 4 Novembre, fu eflesa ancora agli Ecclesiaftici. 1736) Gli Ecclesiastici, a’quali dispiacque sempre contribuire qualcosa al Principe, ignorando forse l’amplissima autorità concessagli da Clemente VI, principiarono a contorcersi a cagione dell’E-stimo ordinato dall’ antecedente Decreto. Ricorsero colle loro querele al Papa secondo il solito , cioè a Paolo II, il quale fece alcune istanze al Veneto Dominio , e il Principe volendo condescendere e alla S. Sede occupata da un suo Cittadino s e alla condizione dei tempi per ischivare saviamente le molestie , in data 146? , 13 Luglio, il Senato così scrisse al suo Ambasciatore . ,> Ser Nicolò de Canali Doétori, Oratori nostro ad Sumraum Pontificem. Omissis. Quia, ut diximus , sumus diledilfimi filii Beatitudinis suoe, nitknurque inhsrere in his qui poifibilia sunt voluntati sua;, contenti sumus, quando ponemus Decimas accipere licentiam & consensual Beat.® Sua:, seu Rj D. PatriarchiVenet:01 qui circa htec a S. S. habeat facultatem . Sumus quoque contenti , ut nihil pra»termitta-mus eorum , qua; fieri poffunt in contemplatione Beàt.s suae, quod Pr&toria Pra»latorum , & domus habitationis Clericorum extrahantur ab sEÌlimo-. Et fimiliter* de funeralibus, & aliis incertis fieri contenti sumus. Volumus prsterea certum effe B. S. quod per informationem quam habere volumus, iftlmum fadlum tam in Laicos quam in Ecclefia-fticos largo modo faiium fuiffe> ita ut omnes contenti effe poffint. Et si Laici in nihilo quefti sunt, multo minus Clerici id facere debent 3 cum in per'