spuntino
— 1050 —
squagliare
spuntino, m. uzina, dorucak; fare uno —, uzinati, doruckovati. spunto, m. (del vino) nakiseo; (mùs.) arija, note fpl. od udara; prèndere lo —, (di vino) ciknuti, (fig.) uhvatiti priliku. spuntone, m. (stòr.) koplje s du-gim siljastim zeljezom. spunzecchiare (zpunzécchio, -chi), v. a. (p. u.) V. punzecchiare, spunzicchiare (spunzìcchio, -chi), v. a. bockati, peckati. spunzone, m. debeo i Èvrst siljak. spurgamento, m. Ciscenje. spurgare (spurgo, -ghi), v. a. izba-civati, hrakati, hraknuti; cistiti, ofiistiti (jame, luke, itd.). spurgazione, f. ciscenje. spurgo (-ghi), m. ciscenje; (di catarro) izbacivanje (hrakotinà); (di contagio) otkuzivanje; (di fogne, cèssi, porti, ecc.) ciscenje (nuznika, jama, luka itd.); far
  lo	—, trijebiti, istrijebiti. spùrio (-ri), ag. nezakonit, neza-konski. || m. nezakonito dijete; (spreg.) kopile, kopilan. sputacchiàbile, ag. (neol.) dostojan da se hrakne povrh; dostojan da se popljuva. sputacchiamento, m. e sputacchiata, f. popljuvanje, pljuvanje, pljuckanje: — di sangue, pljuvanje krvi; — parlando, pljuc-kati nekoga pljuvaèkom pri go-voru.
sputacchiare (sputàcchio, -chi), v. n. pljucati. f| v. a. popljuvati, zapljunuti (nekoga). sputacchièra, pljuvaonica, plju-vainica.
sputàcchio (-chi), m. pljuvanjak, pljuvacka, pljuvotina; hrakotina; (argot) znak visokog ordena. sputaiòla, f. V. sputacchièra, sputapane, m. (riba-)pljucavica. sputapepe, m. inv. osoba zajedlji-va i puna izrijeka; mudrijas, prposnjak. sputare, v. a. e v. n. pljuvati, plju-nuti; — i polmoni, oderati se viiuci, promuknuti vicuci, vi-kati, derati se koliko grlo nosi; sputa su tutto, sve prezire; (iròn.)
  —	tondo, sepiriti se, baniti se; bugia prètta e sputata, debela laz; — parlando, prskati nekoga pljuvackom pri govoru; — in faccia, pljunuti, hraknuti u lice;
 —	sangue, (accidentalmente)
  pljunuti krv, (di tisico) bacati krv; lo —, pljucanje, pljuvanje; (fig.) — fòco, bijesniti. sputasenno, sputasentènze o sputatondo, m. inv. covjek koji se pravi ucen, a u stvari ne zna niSta temeljito. sputazùcchero, m. inv. osoba koja se pravi slatka. sputato, ag. pljunut; tutto lui nato e —, bas on pljunut, preslican. sputo, m. slina, pljuvaka, pljuva-ca, pljuvacka; (lo sputare) pljuvanje; — di sangue, bacanje krvi; (prov.) mangiàr pane e — per vestir bene, odijelo od vrijedno-sti, a trbuh prazan. squadernare (squadèrno), v. a. prolistati, prometati knjigu; (fig.) otkriti, iznijeti pi ed oci. squadra, f. (strumento in forma di triàngolo rettàngolo per tracciare delle perpendicolari o delle parallèle) kutomjer, uglomjer; (mil.) ceta; (mar.) eskadra; (d’ operai) grupa radnika na jednom poslu; (a. e m.) a —, pravokutan; uscir di —, prevr-siti, pretjeravati; || av. pod pravi kut. squadrare, v. a. (a. e m.) otesati, odjeljati, istrugati èetvrtasta; (fig.) ostro posmatrati, mjeriti, premjeriti ocima; — le mani (le corna) a, vrijedati nekoga sra-motnom gestom ruke. squadrata, f. LEO. ostro posma-tranje, mjerenje ocima. squadratore, m. (a. e m.) tesar; klesar.
squadratura, f. (a. e m.) tesanje, djelanje, struganje; omjeravanje (kutomjerom, uglomjerom); pro-tesavanje cetvrtasto. squadrìglia, f. (mar.) mala eskadra; (di cavalièri) ceta. squadriglière, m. (mil.) konjanik. squadro, m. V. squadratura; uglomjer; (pesce) sklat, sklac. squadronare, v. a. (p. u.) razvr-stati na Sete (konjanike). squadrone, m. (stòr.) ceta; (mil.) sesti dio konjanicke pukovnije; (arma) sablja konjanikà. squagliamento, m. taljenje, toplje-nje, rastapanje. squagliare (squàglio, -gli), v. a. taliti, topiti, otopiti, rastapati. || =arsi, v. r. taliti se, topiti se, rastapati se; (fam., a Roma) is-