investitura
— 510 —
inviluppare
  duboko, prodrijeti; doci do; (di trèni) sudanti se sa, udariti na; (tea.) — della parte, dobro igrati svoju ulogu, uzivjeti se u svoju ulogu; egli s’ investe della sua autorità, on drzi do svoje casti, svijestan je svoga poloiaja; i cannoni investirono la nave, to-povi su udarali u ladu. investitura, f. podjeljivanje; — canonica, kanonitko namjeSte-nje; — feudale, feudalna investitura, podjeljivanje feuda; diploma d’ —, feudalna povelja; documento d’ —, isprava o po-dijeljenju; togliere l’ — a, liSiti posjeda, (eccl.) nadarbeniStva. investizione, f. uloienje, investi-cija.
inveterare (invetero), v. n. ovet-sati, ostarjeti; zastarÈiti; (del male) zastarjeti. inveterato, ag. ukorijenjen; zasta-rio, okorio (grijeSnik). invetrare, v. a. e der. V. invetriare e der.; FU. òcchi invetrati, staklaste oCi, staklast po-gled.
invetriare (invètrio, -trii), v. a. (ri-dùr come vetro) ustakliti; (chiuder con vetri) metnuti stakla (na prozore itd.); (stoviglie) ostakli-com premazati; sèrra invetriata, staklara; (fig.) òcchio invetriato, staklasto oko; (fig.) fàccia invetriata, bezoinjak. invetriata, f. postavljanje okana, stakala (na prozore itd.); stakle-na vrata; staklena pregrada; okno, staklo (na prozoru); — a colori (di chiesa), crkveni pro-zori (raznobojni i sa slikama); (scherz.) naoCari. invetriatura, f. (di stoviglie) lako-vanje, premazanje lakom, gledo-sanje; (vetrata) staklena vrata. invettiva, f. pogrdna rijeC; grdnja; zestoko napadanje; fare, dire -e contro uno, grditi, ruziti, vikati na nekoga. inviàbile, ag. koji se moze po-slati. otpremiti; otpremljiv, ot-pravljiv.
inviare (invio, -vii), v. a. poslati, poSìljati negdje; otpremiti, oda-slati, izaslati. otpraviti, otprav-ljati; (métter in via) uputiti, upu-civati, naputiti koga; (un negozio) zaputiti, zapoieti. || . arsi,
  v. r. (p. u.) zaputiti, otisnuti se, krenuti na put. inviato, p. p. izaslan, odaslan. ri m. izaslanik; poslanik. Il Sinòn.: legato, ambasciatore, deputato, agènte, nùnzio, corrispondènte, messaggèro, invìdia, f. zavist, nenavist, zavid-Ijivost, zavidenje; (teol.) nena-vidnost; aver —, zavidjeti komu sto; nenavidan biti nekomu. invidiàbile, ag. dostojan zavisti. invidiare (invidio, -di), v. a. zavidjeti; zelieti, iudjeti; (una persona) nenavidjeti, nenavidan biti; (negare) odreci, odricati. poricati, poreéi. invidiatore, m. (=trice, f.) zavid-ljivac, zavidnik. invidioso e invido, ag. zavidljiv. zavidan; nenavidan. || m. V. invidiatore. invietire (invietisco, -sci) e (p. u.) invietare (invièto), v. n. uzeci se, ubajatitl se; (di persona) izgubiti svjeiinu. izgubiti boju. iiniti izbljedjelim. invigilare (invigilo), v. a. nadzi-rati, nadziravati, nagledati; pa-ziti, pripaziti, gledati na, imati oCi na.
invigilatore, m. (=trice, f.) nad-zornik; fuvar (puta). invigliacchire (invigliacchisco, -sci ). v. n. postati kukavicom; klo-nuti duhom; zalijeniti se. invigorimento, m. pojaàavanje: utvrdenje; snaga. jafina, sila. invigorire (invigorisco, -sci), v. a■ krijepiti, pokrijepiti. dati snage. Il v. n. e v. r. ojaSati, ukrije-piti se.
invilimento, m. ponizenje, prezri-vost; omalovazavanje, sramota: padanje (cilene), invilire (invilisco, -sci), v. a. po-niziti, ponizavati; pobiti vrijed-nost robi. Il v. n. e v. r. poni-ziti se; pojeftiniti (roba), inviluppamento, m. umotavanje. zamotanje, uvijanje, zavijanje; (fig.) zamrSivanje, mrSenje; za-buna, zbrka, zaplet. invilupp=are, v. a. uviti, uvijati, zaviti, zamotati, omotati; metnuti u omot, kuvertu; (fig.) mr-siti, zamrsiti; zaplesti, zaple-tati, pobrkati. Il -arsi, v. r. uviti se, zaviti se, umotati se, zamotati se; (fig.) zamrsiti se, za-