verisimiglianza
— 1186 —
vero
verisimiglianza, f. vjerojatnost. verisìmile, ag. vjerojatan. verisimilitùdine, f. LEO. vjerojatnost.
verisimilmente, av. vjerojatno. verismo, m. (lett.) verizam; natu-ralizam, realizam, naturizam (neol.) [umjetniéka teorija koja temelji sve sto je lijepo na re-alnoj istmi], verista (-sti), m. (artìs.) verista: naturalist, realist, naturisi (neol.) [koji u umjetnosti ispovijeda pretjerani verizam], || ag. ve-risticki: naturalistiéki, realistiÈ-ki, naturistièki (neol.). verìstico (-ci), ag. (artìs.) V. verista.
verità, f. istina; istinitost; iskre-nost; vjerno podrazavanje pri-rodi, vjeran izraz prirode; in — (infatti), uistinu, sigurno; per — (dando spiegazioni), doista, za-ista; (lett.) valga la —, zaeijelo, stvarno; per dir la —, da pravo kazem(o); la pura —, cista prava istina; la vera —, ziva istina, conforme alla —, istinski. vèrme, m. crv; (intestinale) glista; (solitàrio) trakavica; (fig., roditore) griznja (savjesti); (intesta) musica; (persona miseràbile) cr-vak; mal del—, zura; patir di-i, glistovati; nudo e bruco come un —, presiromah siromah kao crkveni mis. vermèna, f. (lett.) izdanak. vermicaio (-ai), m. gmizanje crvi. vermicare (vèrmico -chi), v. n.
  gmizati, kiptjeti. vermicciòlo, m. dim. glistica; (fig.) crvic.
vermicellaio (-ai), m. tvornicar ti-jesta (fide, rezanaca itd.). vermicello, m. glistica; crvic; pi.
  (minèstra) rezanci. vermicolare, ag. (med.) crvast, nalik na crve; (pat.) polso —, ne-jednako, slabo bilo; (filos.) movimento —, crvasto kretanje; (archit.) crvast (ukras). vermicolària, f. (pianta) jarifi. vermicolio (-ii), m. g(a)mizanje. vermicoloso, ag. (are. di frutto) crvljiv.
vermiforme, ag. (scient.) crvast. vermìfugo (-ghi), ag. protiv glista.
  I! m. lijek protiv glista. vermigliezza, f. (lett.) crvenilo, ru-menilo.
vermìglio (-gli), ag. (lett.) rumen, crven. || m. rumena boja, rume-nilo; rumenilo (usana, obraza); (gèmma) vatreno crven dragi kamen; (argot) krv. vermiglione, m. (colore) rumenilo, rumena boja. vèrmine, m. (pop.) glista. verminoso, ag. (med.) crvljiv; (di frutto) crvljiv, pusljiv; divenir —, ocrviti se, pocrvati se, ucrv-ljati se, postati crvljiv. vèrmo, m. (poèt.) crv. vèrmocane, m. (veter.) vrtoglavi-ca, brvljivost (kod nekih zivoti-nja, naroCito ovaca); crv u moz-gu od koga se dobiva brvljivost; (fig.) buba u glavi. vèrmut, vermùt o vermutte, m.
  vermut, pelinkovac. vernàcolo, m. pokrajinsko narjec-je; narociti nacin izrazavanja; pokvaren govor. vernale, ag. (poèt.) zimski. vernare (vèrno), v. n. zimovati, prezimiti; premaljetnikovati; (d’ uccèlli) pjevati u pramaljece. vernata, f. (pop.) Citava zima. verneréccio (-ci), ag. (lett.) zimski, zimni.
vernice, f. lak, pokost; (fig.) spolj-ni sjaj; ugladenost; dar la — a qc., ugladiti nesto; — di sciènza, povrsno znanje; (belletto) bjelilo, rumenilo; (smalto) ca-klina, gleda, savat, emalj, emajl. verniciamento, m. (p. u.) V. verniciatura, verniciare (vernicio, -ci), v. a. la-kirati. premazati lakom, pokos-cu, glazirati; (fig.) dati sjajan izgled.
verniciatore, m. lakar, onaj koji lakira ili pravi lak. verniciatura, f. lakiranje; prema-zivanje lakom, pokoscu; gledo-sanje.
vernile, ag. (poèt.) zimski, zimni. vernino, ag. (di frutti) V. vernile, verno, m. (pop.) zima; (poèt.) go-dina.
vero, ag. istinit; istinski; prav. !! m. istina; (pitt.) priroda; dire il —, kazati pravo, istinu; dipìngere dal —, slikati iz same prirode; — è che, istina je da; è —?, je li?; non è —, nije istina; è verissimo!, prava je istina!, è ben —, doduse; da —, zbilja; in —, nakon konca; per — dire, da