tettare
— 1116 —
timballo
tettare (tetto), v. n. e v. a. (scherz.)
  sisati, do]iti. tsttime, m. GIÙ. krov; zaklon, skloniste. tetto, m. krov; (fig.) krov, stan, kuca; (poèt.) zaklon, skloniàte; (min.) gornji dio sloja, zice; — mòrto (intercapèdine), medupro-stor; — a 2 acque, krov sa 2 strehe; comìgnolo del —, sljeme; non aver casa né —, biti bez kuce i kucista; predicare su’ -i, da’ -i, rastrubiti, razglasiti, stanza sotto il —, potkrovnica; piavo sotto il —, potkrovlje; tavola da —, letva; da —, (ag.) krovni. tettoia, /. supa, supa za ratarski pribor; (sopra a pòrta) streha nad vratima; (st. fer.) streha nad peronom. téttola, f. (are.) sisa (u zene), Co-vjecja sisa téttolo, m. vime, sisa, sisa od kau-6uka (na dudu, cuclu). teurgia, f. (stòr.) teurgija, farob-njastvo, carobnistvo ikojim su pogani drzali da mogu biti u vezi, opeiti sa bozanstvom). teurgo f-ghi), m. carovnik, 6arob-njak.
tèutono, m. (=na, f.) teutón. || ag.
  teutonski (germanski narodi). thè, m. V. tè.
ti, part. pron. (che sèrve al dativo e all’ accusativo) ti, tebi. te. te-be; dirti, kazati tebi; tirati in là, tamo se povuci! || m. (lettera t) ti; ferro a t, zeljezo na t. tiara, f. tijara (papinska kruna); (stòr.) ukras starodnevnih vr-hovnih svecenika ili kraljeva. tibet, m. (stòffa) tibet. tìbia, f. (anat.) cjevanica, goljeni-ca, noüna cijev; (stòr., mus.) svirala, flauta: — di Pan, Panova flauta (karablice nejednake du-zine, povezane zajedno). tibìcine, m. (=na, f.) flautar, svi-raé u flautu. tic o ticche, m. (med.) grcenje mi-sica (naroiito na licu). tic tac o tic toc, onom. V. ticche tacche.
  ticche tacche, onom. tik- tak; far —. V. ticchettare, ticchettare (ticchetto), v. n. ku-cati, udarati tik-tak. tìcchio (-chi), m. cud; musica, hir;
  volja; gli salta il —• di, dosla ga volja, spopala ga zelja, da. ticchiolato, ag. (lett. di piètre) saren.
tiènt’ a mente, m. inv. (scherz.)
opomena. tièpidamente, av. mlako, mlacno. tiepidezza e tiepidità, f. mlakost, mlakoca; (fig.) nemar, nemar-nost; hladnoca; (lentezza) tipa-vost.
tièpido e tèpido, ag. (di lìquidi) mlak, mlacan; (fig.) mlitav, mla-kav; hladan;(lento)tipav; (d’aria) kopan, topao, vruc. tifo, m. (med.) tifus, posalina; — addominale, crijevni tifus; — esantematico, pjegavi, osipni tifus; — ricorrènte, povratni tifus, tifòide e tifoidèo, ag. (med.) koji ima znake tifusa. || f. febbre tifoidèa, tifusna groznica. tifone, m. (meteor.) tajfun (oluja u kineskom moru); (morska) pi-javica, vitlica. tìglio (-gli), m. (àlbero) lipa; (di carne) zilica; (di legno) vlakno; (di lino, canape ecc.) preda; ko-ra od konopljine stabljike, poz-der; legno di —, lipovina; fior di —, lipov evi jet. tiglioso, ag. (fibroso) vlaknat; carne -a, zilavo meso, tigna, f. (pat.) krasta; (scherz.) gla-vurda; (al giòco) nesreca; (pers.) neosjetljiv covjek, veoma tvrd, skrtac, dzimrija. tignàmica (-che), f. (bòt.) smilj, magriz: (fig. e fam.) tvrd, skrt. tìgnere, v. a. (are.) V. tìngere, tignòla, f. (insètto) moljac; (del grano) zizak. tignoso, ag. krastav; (avaro) tvrd, skrt, neosjetljiv; lavoro —, ne-zahvalan posao: tappeto —, izaran sae, cillm. tigrato, ag. (di animali) saren kao tigar, tigrast. tigre, f. e (lett.) m. tigar, tigrica;
  (fig.) tigar. okrutnik. tigresco (-chi), ag. tigrast, saren kao tigar. tigròtto, m. mladi tigar. tilburi e tìlbury, m. laka otkrive-na dvokolica (sa 2 sjediàta). timballista (-sii), m. (lett.) talam-basar.
  timballo, m. (mus.) talambas (ko-njanicki bubanj u obliku kotla, kazana); (scherz.) tumbalumba.