verodicènte
— 1187 —
versificare
  pravo kazem(o); più grande, più piccolo del —, veci, manji nego u naravnoj velieini; non mi par
  —, dvojim (o istini); in —, da —, uistinu, doista, zaista; di — cuore, iz svega srea; suprèmi veri, vrhovne istine covjecanstva (mo-ralne, umne i vjerske). verodicènte, ag. istinit; koji obic-no govori istinu. verone, m. (lett.) terasa, nasuta izviSina, ravan krov; doksat, balkon.
verònica (-che), f. (pianta) vjere-nica, cestoslavica; Veronica (il sudàrio di Cristo) sveti ubrus (na kojem je Spasiteli, kad mu ga je pruzila sv. Veronika (vera ikon, prava Slika). da si obrìse lice, ostavio utisnutu svoju pra-vu Sliku. Sveti ubrus cuva se sada u bazilici sv. Petra u Rimú). Taj dogadaj opjevao je Dante u »Bozanstvenoj Kome-diji« (Raj, XXXI, 103-109) kada se on pred licem sv. Bernarda usporeduje sa Hrvatom, jer su Hrvati dolazili u Rim da vide ovu svetinju i da se pred njom pomole: »Kó taj, Sto cak iz Hr-vatske pade I A da vidi naSu Veroniku I Te s cuvenog nije sit naslade, I Dal’ u sebi veli, mo-trec sliku: I Moj Gospode Kriste, Boze pravi, I Ta ja motrim bas tvoju priliku? I Tako i ja ostah . . .« verosimigliante, ag. e der. V. verisimigliante e der. vèrre, m. nerast.
verretta, f. (stòr.) vrsta strijelice. verrettone, m. (stòr.) dzibit, sulica, koplje; strijeìa, zaoka. verricèllo, m. cekrk za dizanje te-reta, dizalica. verrina, f. (p. u.) kirurska burgi-jica; burgija kovacka; burgija za busenje stijena. verrinare (verrino), v. a. (p. u.) [chir.] probusiti kost, lubanju; probusiti, provrtjeti. vèrro, m. V. vèrre. verruca, f. bradavica, bradavka. verrucaria, f. (lichène) stipavéar. versàccio (-ci), m. rdav stih; na-mrstenje (cela, obrva); arluka-nje, urlanje, urlikanje, urluk; far -i, kreveljiti se, kriviti usta, versaiòlo, m. (spreg.) rdav stiho-tvorac.
  versamento, m. uplata, uplaciva-nje; (di depositi ecc.) ulog, ulo-zak; — in effettivo, uplata u go-tovu; certificato di —■, uloznica. versante, m. (geogr.) strana, padina (bri jega); (pagatore) uplatnik, uloinik.
versare (vèrso), v. a. liti, lijevati; (dentro) uliti, ulijevati; (nel bicchière) natociti, utoèiti; (fuori) izliti, izlijevati, proliti; (troppo) preliti; (qua e là) razliti, razli-jevati, isprolijeti, isprolijevati; (un poco) linuti; (di grano, denari, terra ecc.) sipati, usuti, sa-suti, nasuti; (pagare) piatiti; (più volte) isplacivati ; (depositare) poloziti, uplatiti, uloziti; prevr-tati, prevrnuti, preturati preturiti (kola); oboriti, uiiniti da po-legne (usjevi); (com.) prenositi, prenijeti; (fig.) povjeriti, izliti;
  —	lacrime, prosipati, prolijevati, liti, roniti suze. (] v. n. razliti se, izliti se, razlijevati se; prevrnuti se, preturiti se (o kolima); poleci, polegnuti (o usjevima); (fig.) pasti, opasti (moralno); — in perìcolo, naci se, biti u opas-nosti; — la colpa addòsso a, baciti krivnju na. || Sinòn.: spàrgere, spàndere, effóndere, diffóndere, spruzzare, aspèrgere, irrorare.
versatile, ag. prevrtljiv, Sto se moze obrtati, vrtjeti; promjen-ljiv, koji se prelijeva; gibak, na svasta sklon, za sve sposoban. versatilità, f. prevrtljivost; pro-mjenljivost; gipkost; sklonost na, sposobnost za. versato, p. p. prosut; proliven. || ag. vjeSt; sklon na, sposoban za; uSen.
verseggiamento, m. e verseggiatura, f. stihotvorstvo; stavljanje u stihove.
verseggiare (verseggio, -gi), v. n. praviti stihove. Il v. a. staviti, zaodjeti u stihove. verseggiatore, m. (=trice, f.) stiho-tvorac, pjesnik. versetto, m. vrsta, stav, stih (iz Biblije).
versicolore, ag. raznobojan, sarolik. versièra, f. goropadna, zla_ zena; davo zena; davolica, objesenica, baba-ruga. versificare (versifico, -chi), v. a-V. verseggiare.