VITA.	LXIII
trema quaequc quae fcribas tncc emendes, longe optima nobis videantur, &c. Sub-iicit deinde auttoris ipfius de luo eodem opere judicium . Voum uteumque fit, ita certe Sabellicus de bis decem exemplorum libris fentiebat , quantum ad banc aetatem aut legevdo aut fcribendo profecerat: quantum Audio , cura* ingoilo , eleganti a valuerat : in bis effe id omne congefium : unde pofiiritati fe fe praeciput commendati!firn um facer et univsrfae. Ac tandem fuum etiam ipfius judicium Egnatius prefert . T^ec illc opinione falfus efi fua. Merentur mini hi libri , quos pro materia C9* brevitatt chriftiani nominis homines edifeant : non modo in manìbus cotidie b.xbeant. Etiàmii poftumum hoc hiilorici noftri opus fit minus abfolutum , attamen tam infinita exemplaria diftrafta iunt, ut itcrum & faepius illud inpreflerint Lipfiae anno M.D.XIIII. & Bafileae anno M. D.XXXI1I. in 8. aliiique etiam annis. Neque hic omittam rem memorata Uignam . Egnatius, fortalfe ob veterem iuatn cum Sabellico aemuiationem , ìpfe quoque iupremis vitae iuae annis, quam explevit ottogenarius VI. nonas julias anni M.D. LUI. fimile opus compofuit novem in iibros digeltum , quod ne ipfi quidem licuit adper-feCuonem perducere , de exemplis iUuftr.um virorum venetae civitatis, atque alarum gentium; ita ut iftud etiam pcriiilet, nifi ejus evulgandi cura eilet iuicepta per Marcum Molinum, Venetum patricium, Marci Procu-ratoris filium, cui Egnatius, pariter ac Laurctanis& Bragadenis, multa legaverat . Marcus autem Petro-Francifco Contarono, avunculo, hoc idem opus nuncupans, is, inquit (icilicet Maximus Valerius) omnia quae in aliis fcriptoribus paffim legebantur exempla in unum congcjfu. Hunc poft-ea fecuti Fulgoftus dr Sabellicus doiìiffimi viri , neque pari foelicitate edide« runt. pofl vero onuies Egnatius, vir ob egregi am eruditionem omni memoria dignus , banc fpartam fibi exomandam fufeepit .■ tantumque in hoc feribendi genere profecity ut priores omnes multis partibus fuperaverit, folufque vifus fit omne tuliße punii um .
  Duo etiam dicenda remanent ad hancj vitae fcriptorumque Sabeliici ennarationem: alterumeft, ut referam illuitrium virorum teftimonia , qui de ipfo cum laude meminerunt; alterum, ut leftorum oculis integrum, quantum potero, eorum operum catalogum lubjiciam, quaevel edita funt, vcl numquam praelo mandata, fortaiTeeadem, quae auttor iuus, fata fubierunt.
  Piura nos hattenus congeflìmus infignium fcriptorum de Sabellico no-ftro teitimonia; multa protulit Thomas Pope Blount in Cenfura celebrio-rum authorum pag. 505. & feqq. auttioris Genevenfis eduionis anni M.DC.LXXXXVI. in 4. quac coniulto nos omittimus, ficuti & alia innumera, ne opus hoc ultra modum crefcat: placuit pauca tantummo-do, quae viderentur praeftantiora, ieligere . Ac primum confiderò, quanto ilium honore Senatus Venetus fit profecutus, qui ejus effigiem in Comitio pofuit (fic locum appellare cum Sabellico placet, quoconve-nire folet patricius ordo magiftratuum creandorum cauffa) inter Gre-gorii Amatei, Georgii Merulae, aliorumque dottorum hominum imagines, tefte Sanfovino, libro Veneti arum ottavo* quod Comitium celeber-rimorum pittorum tabulis ornatum, quarum fingulis adjettae erant ab eodem Sabellico epigraphae, anno M.D.LXXVILfoediflìmo abfumptum eft incendio, quamvis poftea fit ea reftitutum magni ficentia, quam ho-die univerii mirantur. Pierius Valerianus in praefatione ad quadrage-
fimum