LIBER VI.	66s
reperio : ultimo bello Gallico centies quinquagics centena 1446 aureorum nummum millia a Venetis omnifariam expenfa.
Ex ipio igitur SÌmoneta Sforciae alienatio cognita eft : qua nova martii ducis defezione moti Patres, continuo fagit-tarios quadringentos ad Ravenna: prefidium cum aliquot navìgiis decernunt » Et a Florentinis in Bononienfes miifi, qui in Galliam tranfire volenti iter inhiberent . Oratores poft Philippi res in Gallia accifas ad Patres venere de pace aduri : quibus, preterquam quod hofpitaliter funt ac-cepti, permiflum eft etiam ut in urbe per menfem eifent : fed res aliquandiu jadata ad exitum non pervenit. Infedo itaque negocio Yenetiis domimi abiere „ Attendulus poft Abduanam pugnam, quum pontem quo fluvium junxerat, prefidio firmaflet , in Mediolanenfem agrum tumultuofe erupit, atque media ferme bruma Mediolanum ufque ade- Vent* co-quitavit ; sedificiifque fuburbanis quibufdam incendio ab-fumptis, multos mortales, ac vim pecorumingentem, in mc,u-predam abduxit*
  Dum hxc in Gallia geruntur, una ex iis triremibus, quse ad Tanaidis negocia exierat, cui Zeno Maurocenus preerat, in ora Pontici maris magnitudine tempeftatis vi-da periit : merx preciofiffima qux in illa fuit, cum tota turma in proximum littus disjeda, in Turcorum potefta-tem venit ; reliquae incolumes Venetum littus tenuere. In hoc ftatu res Venere erant, quando Eugenii mors nun-ciata eft : cui Thomas Sarzanius eft fuifedus, ex Pontifica-tu Nicolaus poftea didus , unicum humanae foelicitatis exemplum . Eodem anno Epifcopus , mox Cardinalis, no-viiiime Pontifex creatus dicitur. Ad eutn continuo lega-tio decreta eft. Principes fere nobilitatis miifi, Alovinus Lauretanus, qui poft preclara facinora in Turcos edita claifem Venetias reduxerat, Aloviiìus Venerius, Pafchalis Maripetrus, & Chriftophorus Maurus, hie populi Advocator , illi Divi Marci Procuratore?. At Maurus quia ad-verfa valetudine implicitus ire non potuit, Zacharias Tri- jacobi Fo_ vifanus ejus loco eft miifus. Jacobus Fofcarus, Principis fi- fcari, Prin-lius, a Decemviris accerfitus, quia ad diem non aifuiifet, *
            Tt 2	ab-