71
fidelem noslrum banum Sclauonic rite et legitime ordinatam, per singula approbates, presenti priuilegio, de Regia libertate duximus confirmandam. In cuius libertatis perpetuam firmitatem ac stabilitatem, presentes concessimus literas dup-plicis sigilli nostri munimine roboratas. Datum prope castrum Baboch, anno domini M° CC° LUI0 Septemdecimo Kal. Septembris. Regni autem nostri anno decimo octauo.
Originalis membr. in Archivio Civitatis Crisiensis. ¡V. 1.
(Idem Privilegium confirmarunt Rex Bela IV. a. 1269, Rex Stephanus a. 1279, Ludovicus
a. 1382 et Rex Rudolfus a. 1597.)
li VII.
Anno 1260. In Dobra.
His litter is, quibus Bela IV. Rex familiae Frangepanianae district uni Vinodol don at, do ce tur, locum et fi u vi uni Rika (Fiume) intra limites Regni Croatiae situm fui ss e.
        Bela dei gracia Hungarie, Dalmacie, Croacie, Rame, Galicie, Lodoinerie 4: Cumanorum Rex, Vniuersis Christi fidelibus presentes nostras visuris salutem. Postquam Reges regnarent, Doinini([ue possiderent terras & Regna, oportet ex Regum Gubernijs, omnium linguarum vniuerse gentis, que se alacriter subderet, ita providere, vt illi qui deinceps venerint & succedent, per illorum exemplum et doctrinam multo feruencius et vtilius cogantur obedire, et ea facere, que sunt fidelitatis Regie. Ideo ex hac racione volumus, et simul vniuersis et singulis tam presentibus quam successuris fidelibus notum facimus. Siquidem in tantum multitudo et malicia peccatorum vniuerse gentis & hominum, sub nostro regimine degencium, prevaluit, et citra omnem timorem & pauorem Diaboli, liumani generis boslis, plus quam Arena & Abyssns maris exereuit. Sed nolens Deus ipsorum mala opera & iniquilates absque pena impune permittere & pullulare, excitauit Tartaros in ruinam Christianorum. Per quos Tartaros, vt agnoscerent vindiceni Deum, super hominibus plenis iniquitatibus et dolo -propter que scelera & peccata, Deus omnipotens in sua misericordia preseruando, puniuit nos tali modo, quod cum nos confligendo cum Tartaris in campo Su (sic), ut ab ijsdem totaliter vieti et confusi fuerimus. Vnde nos videntes nullum auxilium adesse, quinimo aufugere nos debere, sicuti etiam aufugimus ad partes Maritimas, que-rentes locum abscondicionis et recepcionis intra mare. Vbi nos deplorantes, si-cut Rachel, considerando ruinam et necem vel maxime nostrorum. Sed Deus misericordie et deus consolacionis, ille, qui solatur suos veros et fideles in omni