119
Salernitanus, et honoris montis sancii Angeli Dominus, universis Christi fidelibus, praesentibus pariter et fuluris, praesentes litteras inspecturis, salulem in Domino sempiternam. Obtutus regii consideratio speculativa provide deliberationis staterà pensans merita singulorum, illos praecipue tenetur attollere favoris regio praemio potiori, qui a primaevis pueritiae suae temporibus, in domo regiae celsitudinis, sicut ut aliis, sic virtutum meruerunt recipere incrementa, et quodammodo per gradus grattìitae donationis conscendentes, pro coronae regalis honore se variis exponere periculorum generibus nullalenus formidarunt. Considerantes itaque inter virtuosa virlute eximia et conslantium numero potissima constantia, magni f. virum Stephanum Wayvodam Transylvaniae et Comilein de Zonuk, virum utique nobilem, refulgere, nimirum cum noslrae menli incelabilis sincerilalis suae im-pressio quodam sigillari stigmate se offerat et exponat, cogimur non immerito magnificis ipsius gestis recensitis, quae diversis necessilatibus urgentibus pio regno et regali corona exercuit, ad perpeluam gestorum memoriam, ne succen-sivi obscurentur rubigine temporis, ipsius servitia enarrare. Et licet prolixum esset eadem prae mullitudine per singwa recitare, ut tamen ea, quae nec aemula lividilas, nec livida aemulatio celare posset, per nos non celenlur, qui sicut ad vindictam malorum, sic ad laudem bonorum, regium diadema noscimur divinitus assecuti, serviti» ipsius, quae praesentibus paulo inferius annotantur, exprimi ius-simus nominatim. Primo siquidem, cum Serenissimus Princeps Dominus Andreas, inclilus rex dictorum Jerusalem et Siciliae regnorum, germanus frater noster dulcissimus, adolescens innocens, agnus immaculatus, Deo et sanctae Ecclesiae devotus, hominibus gratiosus et placidus, ac multis virtutibus perfulgens, per acerbae mortis excidium, per occullos proditores, ausu nephario et detestabili, Dei et hominum timore postposito, in ipso regno Siciliae, in civitate Aversa, quae potius fuisset subversa, extitisset immolatus et nequiter iugulatus; nos tanti regis, fratris nostri, crudelissima morte, quae medullam nostri cordis dira passione amarissime lacerabat, condolentes, sententia de throno Dei prodeuntc, et virtulo altissimi rectum iudicium sperante, ad eiusdem regis, fratris nostri, iniuriam visi-biliter vindicandam, assumptis nobiscum ipso Stephano Wayvoda et aliis regni nostri Baronibus et militibus, versus Italiani feliciter accessimus, et quosdam in praemissa interemptione fratris nostri culpabiles, ex certa informatione, repertos poena debita condemnando, remeavimus in regnum nostrum Hungariae memora-tum. Denique quia propter dictum nostrum de dicto regno nostro Siciliae dis-cessum, Joanna et Ludovico de Tarento marito eiusdem, capitalibus inimicis nostris, cum eorum gentis multitudine, ipsum regnum nostrum Siciliae invadentibus, satagentibusque nonnullis aliis nostri fratris diademalis inimicis, nec non prodito-ribus et rebellibus sacrae regiae maiestalis nostrae, ipsum regnum nostrum di-versimode exliterat lacessitum, quam pluribus ipsius regni nostri inagnatibus et civitatibus a fide nostra, in contemptuin regii honoris nostri et coronae contu-ineliam segregatis; ideo volentes et animo cupientes buie miserabili regno nostro Siciliae de remedio providere oportuno, ne per ipsos nostros capitales ini— micos, aemulos et rebeiles, regnique nostri praedatores fideles nostri oppriman-tur. praefatum magnificum virum Stephanum Wayvodam Transylvaniae, Consilia-rium et familiarem nostrum dilectum, qui glorioso Principi D. Carolo, genitori nostro carissimo, sceptra regiminis dicli regni Hungariae, in memoria felici importante, a primaevis pueritiae suae temporibus, et per consequens nobis ad tro-