■un
simus princeps dominus Mathias Dei gracia Rex Hungarie, Dalmacie, Cróacie etc. Dominus noster graciosissiinus, vt nullo vnquam tempore ad solucionem alicuius contribucionis nos et ipsos Regnícolas coarctabit, nec adstringet, nec irrapiet. sed ñeque petet. Sed magis in omnibus antiquis libertatibus et graciis, quibus scilicet predecessores sui Reges nos et dictum Regnuin tenuerunt, realiter tenebit. Ideo nos vnanimi omnium volúntate pro prefalo domino nostro Mathia Rege fideiubemus et promittimus in verbo veritatis ac bona fide Christiana nostra penes prefatum dominum nostrum Regem, vt ipse a modo deinceps nullo vnquam tempore nos et dictos Regnícolas ad solucionem alicuius contribucionis compelled nec adstringet, sed omnia premissa eil'ectiue obseruabit. Nos vero nun-quam dabimus aliquam contribucionem, nec irrapere permittemus, harum noslramni uigore et testimonio literarum mediante. Datum Bude Sabbatho proximo post festuin Ascensionis Domini Anno eiusdem Millesimo quadringrentesimo se\a-gesimo secundo.
(Locus Sigillo ntm impresso™m, et quidem in cera rubra ninnerò norem. in cera riridi
numero septem.')
Orig. in Archivo Kegai Croatiae. Priv. N. 25.
CXl.ll.
Anno 146 2. Feria 2. posi fes funi Ascensionis Domini. Budae.
¡Via tilia e Regis promissum de non exigen da a Nobili bus Regni H ii n g a r i a e eontributione anno 1462. factum, a l q u e special ini Regno SI avo ni a e exara tu ni.
                                               Commissio propria Domini Regis.
       Nos Mathias, Dei gracia Rex Hungarie, Dalmacie, Croacie etc. Memorie commendamus tenore presenciuin signilicantes quibus expedit vniuersis. Quod, quia lideles nostri Prelati, Barones et Nobiles huius regni nostri Hungarie vni-uersi pro recuperatone Sacre Corone huius Regni nostri in hac Congregatione generali eorum vnanimi omnium volúntate contribulionem vnius floreni auri pro hac vice exoluendam disposuerunt : Ideo nos in verbo nostro Regio, ac tide nostra christiana mediante, promittimus, ipsos Prelalos et Barones ac Nobiles huius Regni nostri Hungarie ad solulioneiu alicuius contributionis nullo vnquam tempore coarctabimus, nec adstringemus eosdem quoquo modo, et neque petenius ab eis aliquam contributionem, sed magis ipsos et quemlibet eorum in antiquis